العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

173

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

و طهرهم تطهيرا » خداوند اين آيه را نازل نمود إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ . در روايت ديگرى است كه ام سلمه گفت يا رسول اللَّه آيا من از اهل بيت شما هستم فرمود تو عاقبت بخيرى يا راه بسوى خير دارى . و از مسند احمد بن حنبل نقل شده از ام سلمه كه گفت روزى كه پيامبر اكرم در خانه من بود در اين موقع خادم گفت علي و فاطمه و حسن و حسين بر در خانه هستند پيامبر اكرم رو به من نموده فرمود از جاى حركت كن از من و اهل بيتم فاصله بگير . من از جاى حركت كرده از خانه مختصرى فاصله گرفتم . حضرت علي و فاطمه و حسن و حسين كه دو كودك كوچك بودند آن دو را پيامبر در دامن خود قرار داد و هر دو را بوسيدند ، ام سلمه گفت علي را در يك بغل و فاطمه را در بغل ديگر گرفت و هر دو را بوسيد و لباس سياهى بر آنها انداخت و گفت خدايا بسوى تو نه بسوى آتش من و خانواده‌ام ، ام سلمه گفت عرضكردم آيا منهم ؟ فرمود و تو نيز . اگر شخصى سؤال كند كه اين آيه در باره زنان پيامبر نازل شده زيرا قبل از اين آيه چنين است يا نِساءَ النَّبِيِّ اى زنان پيامبر . در جواب بگو اين ادعا غلط است هم از نظر روايت و هم از نظر درايت . اما از نظر روايت حديث ام سلمه كه آيه در خانه او نازل شده است . اما از نظر درايت بدليل اينكه اگر مربوط بزنان پيامبر بود بايد گفته ميشد ليذهب عنكن و يطهركن چون در باره خانواده پيامبر آمده است به صورت مذكر است زيرا در صورت جمع شدن مذكر و مؤنث جنبه مذكر غلبه داده مىشود . اهل كتاب عبارتند از يهود و نصارى و اما اين آيه و اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً آنچه خداوند بداود عنايت فرموده از نبوت و قدرت عظيم كه سى هزار سرباز نگهبان در هر شب داشت و آهن برايش نرم شده بود و صداى خوشى به او داده بود